Poeta to Atlantyk i lew w jednym. Gdy ten pierwszy nas pochłania, drugi nas pożera.
Jeśli ujdziemy kłom, nie ujdziemy falom.
Człowiek, który potrafi druzgotać iluzje, jest zarazem bestią i powodzią. - Virginia Woolf


24.05.2010

CRAIG RAINE


Ur. w 1944r w Shieldon na północy Anglii. Zadebiutował 1978r tomem "The Onion Memory" wydał kolejno: "A Martian Sends a Postcard Home" (1979), "Rich" (1984), "The Prophetic Book" (1988), "History. The Home Movie" (1994), "Clay.Whereabouts Unknown" (1996).

W rozmowie z Jerzym Jarniewiczem, Raine mówi o swojej poezji:

"W moich wierszach chodzi przede wszystkim o zwykłą przyjemność patrzenia na świat rzeczy. Lubię patrzeć na obrazy, na rzeźby, tak samo, jak na to, co mnie w życiu codziennym otacza. Moje zainteresowanie sztuką nie ma charakteru akademickiego, lecz jest w pewnym sensie wynikiem lenistwa. [..]naczelną regułą wszelkiej twórczości jest poznanie istniejących reguł po to, aby je później przekraczać".

Pornografia

Leżeli już nadzy na łóżku.
jego ręce drżały,
jakby składał przysięgę,

po chwili Aretino był już otwarty
jak dwustronne lustro:
połyskliwy borowik

był twardy od krwi,
wargi na ślimaku - czarne,
a jemioła cierpka od spermy.

Porwał ja erotyzm obrazu.
Poczuła podniecenie
jak umierający łosoś na jego udach

i odwróciła twarz
ku twarzy kochanka.
Ich wargi spotkały się w pocałunku

suchym od pożądania,
jak wygłodniały pędzel artysty,
co w śmiałym eksperymencie

chce malować grzeszne obrazy
w bezgrzesznych słowach kochanków.
Tego dnia już nie czytaliśmy więcej.

z tomu "Rich"



Niebo na ziemi


teraz, kiedy nastała noc,
znosisz bieliznę
z przestrzeni kosmicznej za domem,

z zamrożonego ogrodu
jak zdjęcie nerki,
a z twoich ust ulatuje duch,

a rzeczy w twoich rękach,
dwie dryfujące koszule i prześcieradło,
kpią sobie z prawa grawitacji.

Dopiero dziś rano,
strzyżyk kapelusznik
robił dziecku miękką czapeczkę,

kiedy zatrzymaliśmy się przy źródle,
patrzyliśmy na wodę,
wysoko pośród traw,

jakby świat zaczął ząbkować.
Mieliśmy niebo na ziemi,
jeszcze dzisiaj nad ranem.

z tomu "Clay.Whereabouts Unknown"



Eine kleine Prosa

Winem i papierosami rozwiązaliśmy problem. Wiersz prozą
może być niepoetycki - może być wszystkim, co jest za krótkie
na krótkie opowiadanie.
Niemcy mówia na to eine kleine Prosa
Na przykład. Basen pod gołym niebem. Mojego syna,
jedenastolatka, pozdrawia młodszy od niego chłopiec, który
uśmiecha się i mówi: "Cześć, Isaac, to ja, tylko bez włosów."
Przez cale popołudnie chłopcy bawią się razem. A Isaac
próbuje zapanować nad drżeniem swego głosu.
Chłopczyk, który nie musi zakładać czepka kąpielowego.
Młodszy brat dziewczynki z klasy Isaaca.
Eine kleine Prosa.

z tomu "Clay.Whereabouts Unknown"





Brak komentarzy:

Prześlij komentarz