Poeta to Atlantyk i lew w jednym. Gdy ten pierwszy nas pochłania, drugi nas pożera.
Jeśli ujdziemy kłom, nie ujdziemy falom.
Człowiek, który potrafi druzgotać iluzje, jest zarazem bestią i powodzią. - Virginia Woolf


30.06.2010

ridge forester odbiera poród brooke logan forester


Dorocie

nic się nie układa w głowie. za ścianą
głosy z TV podpowiadają kwestie. zapamiętuję
te najmniej potrzebne, jak twoje słowa
o różnych rodzajach miłości. więc mamy

odległość i kilka nocy. czasem dzień
przedłużamy o godzinę, o dwie. więcej
nie zniosę kolejnego odcięcia, awarii zasilania.
bez podpowiedzi nie wiem, jak opanować odruch

wyparcia. siły pozornie zmniejszającej ciężar.


MG

11 komentarzy:

  1. "odległość i kilka nocy. czasem dzień" . Zdecydowanie.

    OdpowiedzUsuń
  2. stary wiersz, sprzed ponad roku, a wciąż aktualny - dziwne.

    OdpowiedzUsuń
  3. bardzo, bardzo ten wiersz lubię. dziękuję za przypomnienie :)

    OdpowiedzUsuń
  4. cała przyjemność po mojej stronie poza tym, zapomniałam dodać, że jesteś autorką tytułu :)

    OdpowiedzUsuń
  5. Wiersz z manifestacją pragmatyczną, z czekaniem w tle i natrętnym nastrojem deja vu.
    I pytanie kiedy przestajemy wierzyć w to, że spotka nas coś nowego, może tylko dobrego?

    OdpowiedzUsuń
  6. Wojtek - właśnie problem w tym, że nigdy nie przestajemy wierzyć.

    OdpowiedzUsuń
  7. Magda, pytanie było z tych prowokacyjnych?
    Więc nie przestawajmy wierzyć, bo może pomimo podobieństw, jak mawia klasyk: "Nic dwa razy się nie zdarza i nie zdarzy...".

    Nic dwa razy się nie zdarza
    i nie zdarzy. Z tej przyczyny
    zrodziliśmy się bez wprawy
    i pomrzemy bez rutyny.

    Choćbyśmy uczniami byli
    najtępszymi w szkole świata,
    nie będziemy repetować
    żadnej zimy ani lata.

    Żaden dzień się nie powtórzy,
    nie ma dwóch podobnych nocy,
    dwóch tych samych pocałunków,
    dwóch jednakich spojrzeń w oczy.

    Wczoraj, kiedy twoje imię
    ktoś wymówił przy mnie głośno,
    tak mi było, jakby róża
    przez otwarte wpadła okno.

    Dziś, kiedy jesteśmy razem,
    odwróciłam twarz ku ścianie.
    Róża? Jak wygląda róża?
    Czy to kwiat? A może kamień?

    Czemu ty się, zła godzino,
    z niepotrzebnym mieszasz lękiem?
    Jesteś - a więc musisz minąć.
    Miniesz - a więc to jest piękne.

    Uśmiechnięci, współobjęci
    spróbujemy szukać zgody,
    choć różnimy się od siebie
    jak dwie krople czystej wody.

    Wisława Szymborska

    OdpowiedzUsuń
  8. Wojtek - no ja wszystko rozumiem, ale tak od razu Wisią po oczach? :)
    powiadają, że człowiek musi w coś wierzyć, więc w sumie dlaczego nie w miłość? :)

    OdpowiedzUsuń
  9. Hej, czasem dobrze się Wisią odświeżyć :)
    A co wiarą w miłość? Chyba każdy musi sobie na to sam odpowiedzieć :)

    OdpowiedzUsuń
  10. They are in the process comes with the risk of a double-dip recession,
    however, do not start writing your quarry lease plan.


    Feel free to visit my web blog :: sand and gravel quarry for sale

    OdpowiedzUsuń
  11. a Fantom to mam do odebrania :) ....... z dedykacją :)

    OdpowiedzUsuń