Poeta to Atlantyk i lew w jednym. Gdy ten pierwszy nas pochłania, drugi nas pożera.
Jeśli ujdziemy kłom, nie ujdziemy falom.
Człowiek, który potrafi druzgotać iluzje, jest zarazem bestią i powodzią. - Virginia Woolf


01.08.2010

Trzy wiersze o świecie


"* * *" - Marzanna Kielar

Słońce pojawia się wczesnym rankiem i późnym
                                                                             popołudniem,
jak pustynna, jaskrawa roślina, co nie chce tracić wilgoci.

Rozsypane w trawie lodowe ziarna płoną wtedy
acetylenowym blaskiem.
Palą się polodowcowe rynny i wytopiska w oszronionych
                                                                                            lasach,
zatorfione jeziora o wodach barwy jodyny, do których
                                                                                    zwalono
ciemne foliały chmur;
spala się świat, który u Platona był ogniem, wodą,
                                                                    powietrzem i
ziemią. Nade wszystko ogniem, wznieconym z lodu,
                                                                               kamienia,
aby świat był widzialny.

z tomu "Monodia"


"Świat" - Piotr Gajda

Nie wiem nic o podróżach tropikalnych owoców. W chłodni,
w ukryciu przed słońcem, na oślep. Przestrzeń pęka, trzaskają
jej ścięgna. Horyzont ma obły kształt, to półmisek pełen

zimnych mięs. Od szronu skórka kiwi jest szorstka. To krowi ozór
albo nieogolony policzek teścia, którym niewinnie drażnił pysk
cielaka, a w ręku ściskał nóż.

z tomu "Zwloka"



"Biel" - Piotr Kuśmirek


natrętny obraz: śnięte pstrągi, skaliste jeziora
wyrzucone na brzegi pełne porostów, małe litery.
jeśli dorastałem, to w królestwie zamkniętych okiennic

są we mnie ciasne korytarze, wietrzne przedsionki, pokoje
z widokiem do wewnątrz. są ślady i warkot silników
na niebie zimnym jak tundra. cukierki na śniegu

stąd już blisko.

z tomu "Zimne zabawki"

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz