Poeta to Atlantyk i lew w jednym. Gdy ten pierwszy nas pochłania, drugi nas pożera.
Jeśli ujdziemy kłom, nie ujdziemy falom.
Człowiek, który potrafi druzgotać iluzje, jest zarazem bestią i powodzią. - Virginia Woolf


03.03.2012

THOMAS STEARNS ELIOT - Little Gidding

fragment

[...]Gdybyś przyszedł tutaj,
Wybierając trasę, którą zapewne byś wybrał,
Stamtąd, skąd zapewne byś przyszedł,
Gdybyś tu przyszedł w maju, zastałbyś żywopłot
Na powrót biały, jak to w maju, zmysłową słodyczą,
Tak samo byłoby u kresu drogi,
Czy gdybyś przybył niby król w noc klęski,
Czy w dzień, nie wiedząc, po co przybywasz,
To wszystko jedno, tak samo zszedłbyś z wyboistej drogi,
Skręcił za chlewem ku nudnej fasadzie,
Gdzie płyta nagrobna. A to po co tutaj,
Jak sądziłbyś, przybywasz, to łuska, łupina
Sensu, z której wyłupia się cel tylko wtedy,
Gdy już spełniony. Nie miałeś więc celu
Lub cel dalszy niż twoja domniemana meta,
Który spełnienie odmieniło. Jest jeszcze
Parę miejsc, gdzie kończy się świat: w gardzieli morza
Czy nad mrocznym jeziorem, w pustyni czy w mieście -
Lecz to najbliższe, w przestrzeni i w czasie,
Jest dziś i w Anglii [...]

tłum. Adam Pomorski

5 komentarzy:

  1. Jest jeszcze
    Parę miejsc, gdzie kończy się świat:

    tak. Eliot potrafił.

    OdpowiedzUsuń
  2. Jest jeszcze
    Parę miejsc, gdzie kończy się świat: w gardzieli morza
    Czy nad mrocznym jeziorem, w pustyni czy w mieście -
    Lecz to najbliższe, w przestrzeni i w czasie,
    Jest dziś i w Anglii [...]

    - Eliot wyjął mi z ust ten fragment :)

    OdpowiedzUsuń
  3. ja ma jak Viola - tyle że bez "i" przed Anglii - i na pewno dziewczyny wiecie o co mi kaman :)

    OdpowiedzUsuń
  4. wiem, ale Wiolka pewnie lepiej wie, niż ja :)

    OdpowiedzUsuń